Waarom ik als wetenschapper actie voer.
Voer ik actie? Dat wist ik niet. Blijkbaar voer je actie als je je mening geeft.
Waarom moet ik eigenlijk altijd mijn mening geven? ‘Hou nou eens je kop man! We weten het nu wel. Ja dat milieu, die klimaatverandering! Jezus, komt ie al weer.’. Thuis worden ze wel een beetje moe van me af en toe. Maar ik heb een leuke baan. ‘Ga je weer op vakantie?’. Hoe vaak heb ik dat niet gehoord als ik voor mijn werk weer naar een tropisch oord afreisde.
Het is een bevoorrechte positie, wetenschapper. Je krijgt betaald om je ergens helemaal in te verdiepen. Om alle kennis die er is te lezen en zelf misschien een klein beetje nieuwe kennis bij te dragen aan dat alsmaar uitdijende universum aan kennis dat we als mensheid verzamelen. Wetenschap is geen mening, maar een proces dat op feiten gebaseerde kennis verzamelt. Soms worden er fouten gemaakt, maar die worden uiteindelijk gecorrigeerd door collega’s.
Bij dat voorrecht hoort ook een bepaalde verantwoordelijkheid. Die wordt je ook opgelegd op het moment dat je promoveert in de wetenschap. De kennis die je verzamelt, is niet bedoeld om met voorkennis in aandelen te gaan handelen, maar om op een verantwoordelijke manier bij te dragen aan de maatschappij. Ik zie het koraalrif al meer dan 30 jaar achteruit gaan. Daar hoort ook bij dat je vanuit je kennis uitlegt wat de resultaten van je onderzoek betekenen. De nood is hoog. Koraalriffen dreigen te verdwijnen (https://www.nature.com/articles/s41586-025-09439-4).
Daarom voer ik actie.
N.B. Het koraal op de foto boven dit stukje is bijna helemaal dood.
Erik Meesters. Onderzoeker Wageningen University en Research, koraalecoloog. Ik onderzoek al 30 jaar koraal rond de Nederlandse Caribische eilanden.