Ik ben al meer dan 30 jaar betrokken bij onderzoeken naar waterkwaliteit, voornamelijk met betrekking tot kustgebieden, maar ook tot binnenwateren. In de loop der jaren heb ik de focus van dergelijke onderzoeken zien verschuiven van zware metalen naar nutriënten en opkomende verontreinigende stoffen zoals medicijnen, pesticiden, (micro)plastics en PFAS. Ik heb ook gezien hoe de problemen rond klimaatverandering en andere milieukwesties zijn toegenomen. En ik maak me zorgen, niet alleen voor mezelf, maar ook voor mijn kinderen en kleinkinderen.
Toen ik voor het eerst hoorde over studies naar landontwikkeling in, laten we zeggen, 2050, vond ik dat nog heel ver weg. Maar dat is het niet meer! Mijn kinderen, die nu twintigers zijn, zullen in 2050 de middelbare leeftijd bereiken, mijn kleinkinderen zullen dan pas volwassen worden en zullen naar verwachting tot in de volgende eeuw leven. Dat maakt alle voorspellingen voor de wereld van 2050 en 2100 heel dichtbij.
Klimaatverandering en milieuproblemen zijn onze eigen verantwoordelijkheid. Daarom is het aan ons om er iets aan te doen. Als individu vond ik het erg frustrerend dat ik er niet veel aan kon doen. Daarom ben ik lid geworden van de groep Scientists for Future. Het helpt me om deel te nemen aan concrete acties die bedoeld zijn om onze regering, van laag tot hoog, te helpen de juiste maatregelen te nemen om de negatieve gevolgen van onze levenswijze tegen te gaan.