{"id":2059,"date":"2025-12-19T14:00:00","date_gmt":"2025-12-19T13:00:00","guid":{"rendered":"https:\/\/www.scientistrebellion.nl\/?p=2059"},"modified":"2025-12-19T14:59:52","modified_gmt":"2025-12-19T13:59:52","slug":"hoe-shell-zich-diep-verankerde-in-de-academische-wereld","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.scientistrebellion.nl\/index.php\/2025\/12\/19\/hoe-shell-zich-diep-verankerde-in-de-academische-wereld\/","title":{"rendered":"Hoe Shell zich diep verankerde in de academische wereld"},"content":{"rendered":"\n<h4 class=\"wp-block-heading\">Shells invloed op de energietransitie loopt ook via de collegezaal. Zo geeft de oliegigant de taal, toon en richting van de energietransitie mede vorm.<\/h4>\n\n\n\n<p>Dit is een samenvatting van een <a href=\"https:\/\/www.trouw.nl\/cs-be4b8e7f\">artikel<\/a> dat op 12 december verscheen in dagblad Trouw. Het is geschreven door Sjors Roeters. Hij schreef dit stuk in samenwerking met journalistiek platform\u00a0<a href=\"https:\/\/momusmedia.nl\/\" target=\"_blank\" rel=\"noreferrer noopener\">Momus<\/a>.<\/p>\n\n\n\n<p><strong>Scientist Rebellion waarschuwt al jaren voor invloed van het bedrijfsleven op het onderwijs. Het is een manier van de agro- en de fossiele industrie om de transitie naar een duurzame samenleving te vertragen en in een richting te buigen die deze bedrijven maximale winst oplevert. Dat gaat ten koste van de gezondheid en het levensgeluk van gewone burgers.<\/strong><\/p>\n\n\n\n<p>Het onderzoek van journalistiek platform Momus en&nbsp;<em>Trouw<\/em>, gebaseerd op documenten en interviews die via Woo\u2011verzoeken van onderzoeksbureau Solid Sustainability Research werden verkregen, onthult hoe Shell via Nederlandse universiteiten invloed uitoefent op zowel de koers als het taalgebruik rond de energietransitie. Deze invloed varieert van gesponsorde leerstoelen en lesmateriaal tot opdrachten en toegang tot bedrijfsinformatie. Zo krijgen masterstudenten van het honoursprogramma&nbsp;<em>Inclusive Energy Transition<\/em>&nbsp;aan de Erasmus Universiteit gedurende acht maanden opdrachten die door Shell zijn opgesteld.<\/p>\n\n\n\n<p>De programmaleider, hoogleraar Jasper\u202fEshuis (EUR), stelt dat de samenwerking volgens universitaire regels wordt getoetst en dat de opdrachten niet gericht zijn op olie\u2011exploratie, maar op het bevorderen van de transitie vanuit Shell\u2019s perspectief. De universiteit zal de samenwerking elk academisch jaar opnieuw beoordelen.<\/p>\n\n\n\n<p>Kritische stemmen, waaronder ministeri\u00eble en kamervragen over transparantie van bijzondere leerstoelen, hebben geleid tot overleg met universiteiten. Hoogleraar Arjen\u202fWals (WUR) waarschuwt dat dergelijke samenwerkingen de academische ruimte kunnen vernauwen en kritisch denken kunnen verschuiven naar bedrijfs\u2011kaders. Professor <a href=\"https:\/\/www.nature.com\/articles\/35051750\" target=\"_blank\" rel=\"noreferrer noopener\">Maria\u202fSharmina<\/a> (Manchester University) merkt op dat, hoewel er geen directe causaliteit is aangetoond, de consistente samenhang vragen oproept over de impact op wetenschappelijk en publiek debat over klimaatoplossingen. Shell benadrukt dat academische onafhankelijkheid centraal staat, verwijst naar eigen informatie en reageert niet inhoudelijk op het onderzoek.<\/p>\n\n\n\n<p><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Shells invloed op de energietransitie loopt ook via de collegezaal. Zo geeft de oliegigant de taal, toon en richting van de energietransitie mede vorm. Dit is een samenvatting van een artikel dat op 12 december verscheen in dagblad Trouw. Het is geschreven door Sjors Roeters. Hij schreef dit stuk in samenwerking met journalistiek platform\u00a0Momus. Scientist &#8230; <a title=\"Hoe Shell zich diep verankerde in de academische wereld\" class=\"read-more\" href=\"https:\/\/www.scientistrebellion.nl\/index.php\/2025\/12\/19\/hoe-shell-zich-diep-verankerde-in-de-academische-wereld\/\" aria-label=\"Lees meer over Hoe Shell zich diep verankerde in de academische wereld\">Lees verder<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":10,"featured_media":2063,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"inline_featured_image":true,"iawp_total_views":25,"footnotes":""},"categories":[55],"tags":[],"class_list":["post-2059","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-recensies"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.scientistrebellion.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2059","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.scientistrebellion.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.scientistrebellion.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.scientistrebellion.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/10"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.scientistrebellion.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2059"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/www.scientistrebellion.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2059\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2072,"href":"https:\/\/www.scientistrebellion.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2059\/revisions\/2072"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.scientistrebellion.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/2063"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.scientistrebellion.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2059"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.scientistrebellion.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2059"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.scientistrebellion.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2059"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}